عذاب غیبت

امام صادق (علیه السلام) فرمود:

فلما طال علی بنی اسرائیل العذاب، ضجوا وبکوا الی الله اربعین صباحا؛

فاوحی الله الی موسی و هارون یخلصهم من فرعون، فحط عنهم سبعین و مائة سنة

هکذا انتم لو فعلتم لفرج الله عنا فاما اذا لم تکونوا فان الامر ینتهی الی منتهاه

 

پس وقتی مدت عذاب بر بنی اسرائیل طولانی شد، به پیشگاه خداوند چهل صباح ضجه و گریه کردند،

تا این که خداوند به موسی و هارون وحی فرمود که آنان را از شر فرعون نجات دهند؛

پس به این ترتیب صدو هفتاد سال از عذاب مقدرشان کم شد.

وضع شما نیز همین طور است اگر چنین کنید(گریه و ضجه نمایید) خداوند فرج ما را می رساند؛

ولی اگر چنین نکنید، امر فرج به آخرین حد خود خواهد رسید.

 (بحارالانوار، ج52، ص131، ح34)

ساعات عمر من

ساعات عمر من همگی غرق غم گذشت

دست مرا بگیر که آب از سرم گذشت

مانند مرده ای متحرک شدم ، بیا

بی تو تمام زندگی ام در عدم گذشت

می خواستم که وقف تو باشم تمام عمر

دنیا خلاف آنچه که می خواستم گذشت

دنیا که هیچ ، جرعه آبی که خورده ام

از راه حلق تشنه^ء من مثل سم گذشت

بعد از تو هیچ رنگ تغزل ندیده ایم

از خیر شعر گفتن ، حتی قلم گذشت

تا کی غروب جمعه ببینم که مادرم

یک گوشه بغض کرده که این جمعه هم گذشت

مولا شمار درد دلم بی نهایت است

تعداد درد من به خدا از رقم گذشت

حالا برای لحظه ای آرام می شوم

ساعات خوب زندگی ام در حرم گذشت

سید حمیدرضا برقعی