چنان چه در زيارت آن حضرت مىخوانيم: «السلام عليك أيتها المعصومة المظلومة» سلام بر تو اى پاك ستمديده (سيد بن طاووس، کتاب اقبال، اعمال روز بيستم جمادى الثانی) و در کتاب مفاتيحالجنان حاج شیخ عباس قمی می خوانیم: «السلام عليك أيتها المظلومة المغصوبة» و «اللهم صل... و صلّ على البتول....المظلومة المقهورة» و امير مؤمنان على (علیهم السلام) در ترسيم مظلوميّت همسرش مىفرمايد: إنَّ فاطمة بنت رسول الله (صلی الله علیه و آله) لم تزل مظلومة، من حقها ممنوعة... فاطمه، دختر پيامبر خدا (صلی الله علیه و آله)، همواره ستم ديده بوده و از حق خود محروم شد.(امالى شيخ طوسى، ص 156، ضمن حدیث 258)
همچنین امير مؤمنان على (علیه السلام) در ترسيم مظلوميت و غربت فرزندش مهدى (عجل الله تعالی فرجه) مىفرمايد: «صاحب هذا الأمر الشريدُ الطريدُ الفريدُ الوحيد» صاحب اين امر، همان رانده شده دور شده يگانه و تنها است.(معجم احاديث الامام المهدى، ج3، ص43، ح595) و در حديث ديگرى نیز حضرت على (علیه السلام) تصريح مىكند به اين كه او غريب است: «سيأتى الله بقوم يُحِبُّهُم و يُحِبُّونَهُ و يَملِكُ مَن هو بينهم غريب...» كسى كه در ميان آنان غريب است، بر آنان حكومت مىكند.(ينابيع المودة، ج3، ص131) امام كاظم (علیه السلام) نیز در این باره مىفرمايد: «هو الطريد الوحيد الغريب»؛ او، همان رانده شده يكه و تنهاى غريب است.(كمالالدين، باب 34)
حضرت، به حدّى مظلوم است كه امام باقر (ع) مىفرمايد: «اگر او را مىشناختند، او را تكهتكه مىكردند.»(معجم أحاديث الإمام المهدى، ج3، ص229، ح752) همانند اذيت و آزارهايى كه بر پيامبر (ص) پيش آمد، بر ايشان نيز وارد مىآيد و بلكه بيشتر مىگردند.( همان، ج3، ص297، ح833)
مرحوم ميرجهانى در این مورد مىگفت:
در عالم رؤيا، مادر مظلومم حضرت فاطمه صديقه(سلام الله علیها) را ديدم و ايشان سه بيت شعر فارسى خواند، وقتى بيدار شدم فقط يك بيت را به ياد داشتم و آن بيت اين گونه است:
دلى شكستهتر از من در آن زمانه نبود
در اين زمان دل فرزند من شكستهتر است(عنايات حضرت مهدى(عج) به علما و طلاب، ص176)
و بالاخره خود حضرت مهدى (عجل الله تعالی فرجه) خود را مظلومترين فرد عالم معرفى مىكند؛ چنانچه حجةالاسلام حاج سيّد اسماعيل شرفى مىگويد:
به عتبات مقدّسه مشرف شده بودم و در حرم مطهر حضرت سيد الشهداء (علیه السلام) مشغول زيارت بودم. چون دعاى زائرين در قسمت بالا سر حرم مطهر امام حسين (علیه السلام) مستجاب است، در آن جا از خداوند خواستم مرا به محضر مبارك مولايم حضرت مهدى ارواحنافداه، مشرف گرداند و ديدگانم را به جمال بى مثال آن بزرگوار روشن كند.
مشغول زيارت بودم كه ناگهان خورشيد جهانتاب جمالش ظاهر شد. گرچه در آن هنگام، حضرتش را نشناختم، ولى شديدا مجذوب آن بزرگوار شدم. پس از سلام، از ايشان پرسيدم: شما كيستيد؟
آقا فرمود: من، مظلومترين فرد عالم هستم!
من متوجّه نشدم و با خود گفتم: شايد ايشان از علماى بزرگ نجف هستند و چون مردم به ايشان گرايش پيدا نكردهاند، خود را مظلومترين فرد عالم مىداند.
در اين هنگام، ناگهان متوجّه شدم كه كسى در كنارم نيست. اين جا بود كه فهميدم، مظلومترين فرد عالم، كسى جز امام زمان أرواحنا فداه، نيست و من نعمت حضور آن بزرگوار را زود از دست دادم.(شيفتگان حضرت مهدى(عجل الله تعالی فرجه)، ج3، ص160)
بياييد با هم، اين دو مظلوم را با زنده نگه داشتن یاد و حضورشان در زندگی روزمره مان و دعای برای ظهور موعود اهل بیت(علیهم السلام) از مظلوميت رهایی بخشیم؛ تا شفیعانمان در روز حشر باشند.