... منتظرم تا که او برگردد ...

درباره وبلاگ

یتیمی درد بی درمان یتیمی؛
یتیمی خاری دوران یتیمی؛

الهی طفل بی بابا نباشد!
اگر باشد، در این دوران نباشد.

روزگاری است که سوز هجران پدر مهربان و سفرکرده ام،
ثانیه های ذهنم را به خود مشغول داشته و قطره های اشکم را جاری ساخته و فضای سینه ام را تنگ نموده و ...
دیگر توان راه رفتن ندارم و شنوایی برای حرفهایم و ...
تا این که با این صفحه از روزگار آشنا شدم و بر آن شدم تا بنویسم و فریاد درونم را ناله کنم و...
و این گونه شد که این صفحه در زندگی ام متولد شد.

کنم هر شب دعایت...

کنم هر شب دعایت تا که برگردی

+ نوشته شده توسط عبدالمهدی در 87/09/10 و ساعت 8 بعد از ظهر |